Welkom bij de Navigators
Studentenvereniging Utrecht

Stoor ik?

“I hope I’m not disturbing,” zeg ik, als ik zie dat er bezoek is. Ik bevond mij in Delhi, India, en na een studiereis van twee weken bleef ik nog een week om een aantal Indiase vrienden op te zoeken. Een brede lach verscheen op het gezicht van Esther, een vrolijke Indiase vrouw, die me binnenliet en met een knuffel verwelkomde. “Disturbing, are you kidding?” zegt ze. “The door is always open for you, you know that.” Ik weer: “It’s just two seconds, I only wanted to ask someone’s telephone number”, ze had bezoek immers! Maar Esther pakt me resoluut bij de hand, plant me neer in een stoel, verdwijnt naar de keuken en komt binnen een minuut terug met een bord zoete aardappelen en papaja’s en een kop geurende chai (thee). “Sit. Eat,” commandeert ze op z’n Indiaas, en ik weet inmiddels dat ik niet weg kom voordat alle aardappels, papaja’s en chai weggewerkt zijn. En zelfs dan zal ik “Take more! Eat,” moeten horen totdat ik écht niet meer kan. Ik word voorgesteld aan de vriend die op bezoek is en de rest van de middag maak ik helemaal deel uit van het gezin van Esther en Julius en hun twee kinderen die beurtelings om ‘auntie Margriets’ aandacht vragen. Dit bezoekje heeft niets van een verplichte verjaardagsvisite; het leven gaat gewoon door: als Esther even naar de winkel gaat, pas ik even op; later check ik m’n mail bij hen en ’s avonds word ik achterop de motor keurig naar het hostel gebracht dat op loopafstand van hun huis ligt.

Er zijn plekken en mensen bij wie je je meteen thuis voelt. De oosterse gastvrijheid draagt wat dat betreft bij aan het thuis voelen bij mensen als Esther en Julius.  Bellen voor een afspraak, ben je gek – we zijn toch elkaars vrienden, niet elkaars zakenrelaties. Er is ander bezoek? Nou ja, hoe meer zielen hoe meer vreugd. We verschillen van elkaar – in religieuze achtergrond, in cultuur, in eetgewoonten, in taal – maar alles is te overbruggen en juist een openheid voor die diversiteit maakt wereldwijs. Engelachtige ontmoetingen kun je opdoen tijdens onverwachte contacten.

Terug in Nederland belt een studiegenootje: “Hee hoi, zullen we morgen even bijkletsen?” “Morgen? Ja nou ja, dat wordt lastig, er komt ook al een andere vriendin zie je, van m’n vereniging, dus je kent haar ook niet, wacht – ik heb volgende week woensdagmiddag wel vrij, van vier tot zes, hoe zit jij dan?”

 “… houd de gastvrijheid in ere, want zo hebben sommigen zonder het te weten engelen ontvangen.” - Hebreeën 13:2

Door Margriet Westers 

Please login to post comments or replies.